El Escorial: Dit werelderfgoed opent voor het eerst zijn deuren voor het publiek, nadat het sinds de 16e eeuw gesloten is geweest
De binnenplaats van de Evangelisten, ontworpen door Juan de Herrera in de 16e eeuw, is na een restauratie van 1,7 miljoen euro onlangs heropend en biedt bezoekers de mogelijkheid om een van de minst bekende hoekjes van El Escorial te ontdekken.
Eeuwenlang lag het verborgen achter de kloostermuren, maar bezoekers van El Escorial mochten er niet komen. Nu is de binnenplaats van de Evangelisten voor het eerst opgenomen in de openbare rondleiding en biedt zo een blik op een van de meest verrassende hoekjes van het monumentale complex van San Lorenzo de El Escorial.
De heropening vond plaats op 14 juli, na een uitgebreide restauratie van twaalf maanden waarin Patrimonio Nacional 1,7 miljoen euro uit Europese fondsen investeerde. Het doel was om het historische karakter van deze ruimte te herstellen en zoveel mogelijk de oorspronkelijke uitstraling terug te geven, zoals die was toen het gebouw meer dan vier eeuwen geleden werd ontworpen.
En de locatie is ronduit bijzonder: het Koninklijk Klooster van San Lorenzo de El Escorial, dat in 1984 door UNESCO tot Werelderfgoed werd verklaard , biedt zo een nieuw perspectief op een van de minder bekende plekken.
De geheime hoek die El Escorial verborg
Je moet door de hoofdgang van het klooster om er te komen. En dan verschijnt de binnenplaats van de Evangelisten, een ruimte die veel verder gaat dan het idee van een simpele siertuin.
In het midden staat een achthoekige tempel in Dorische stijl, ontworpen door Juan de Herrera in 1586. Er omheen liggen vier vijvers en een geometrische compositie die een diepgaande religieuze symboliek weerspiegelt.
De vier beelden van de evangelisten (Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes) zijn het werk van Juan Bautista Monegro en geven de binnenplaats zijn naam. Maar het geheel vertelt nog een ander verhaal.
De tempel vertegenwoordigt op zijn beurt de bron van genade en geestelijk leven, terwijl de tuin is opgevat als een weergave van Eden, met de vier vijvers die geassocieerd worden met de rivieren van het Paradijs. Met andere woorden, achter wat een perfect geordende compositie in renaissancestijl lijkt, schuilt een compleet symbolisch programma.
Dat verklaart ook waarom water zo belangrijk is in deze hoek van El Escorial.
Vier vijvers en een renaissancetuin.
De restauratie heeft ervoor gezorgd dat sommige elementen die in de loop der tijd waren vervaagd, zijn hersteld. De vier vijvers zijn opgeknapt en de granieten bestrating en de aangelegde groenvoorzieningen rondom het paviljoen zijn gerestaureerd.
Het werk is gebaseerd op historische documentatie, plannen en studies die tijdens de interventie zijn uitgevoerd om de oorspronkelijke configuratie zo goed mogelijk te benaderen.
Het resultaat is heel anders dan het beeld dat men zich wellicht voorstelt bij El Escorial. Hier zijn steen en monumentaliteit niet de enige dominante kenmerken. Er is water, vegetatie, geometrie en stilte.
Alles is erop gericht de aandacht te vestigen op het kleine centrale gebouw. En misschien is dat precies wat de binnenplaats zo bijzonder maakt: hij hoeft niet te concurreren met de grandeur van het klooster. Hij werkt op een andere manier.
De 54 fresco’s rondom de binnenplaats van de Evangelisten
Het bezoek biedt nog een verrassing in de galerijen rondom de tuin. De muren zijn versierd met 54 fresco’s gewijd aan de Verlossingsgeschiedenis, een spectaculaire schilderijencyclus die episodes omvat van de geboorte van de Maagd Maria tot het Laatste Oordeel.
De schilderijen werden gemaakt door Pellegrino Tibaldi en zijn atelier, terwijl in sommige scènes ook kunstenaars als Luis de Carvajal, Rómulo Cincinato en Miguel Barroso meewerkten.
Op deze manier ontdekt de bezoeker niet alleen de tuin, maar kan hij ook door de kloostergalerijen slenteren en een van de grote schilderijencollecties van het klooster bewonderen.
Bij de restauratie is bijzondere aandacht besteed aan de conservering. Bij een van de ingangen is een glazen constructie geplaatst om de omgevingsomstandigheden te reguleren en de schilderijen te beschermen.
Een nieuwe reden om El Escorial te bezoeken
De heropening van de Patio de los Evangelistas biedt een nieuwe reden om terug te keren naar het Koninklijk Klooster van San Lorenzo de El Escorial. Een van de minder bekende ruimtes is na eeuwenlang gesloten te zijn geweest eindelijk opgenomen in de rondleiding, waardoor bezoekers een tuin kunnen ontdekken die tot nu toe verborgen bleef achter de muren.
Maar de binnenplaats is slechts een klein onderdeel van een buitengewoon monumentaal complex. Filips II gaf in de 16e eeuw opdracht tot de bouw van El Escorial en wilde binnen de muren een klooster, een basiliek, een paleis, een bibliotheek en een koninklijk pantheon samenbrengen. Het resultaat was een enorm complex dat uiteindelijk een van de grote symbolen van de Spaanse monarchie en de Europese Renaissance zou worden.
De architectuur, kunstcollecties en historische betekenis van het complex hebben ertoe geleid dat UNESCO het in 1984 tot Werelderfgoed heeft verklaard. Nu, met de opening van de Binnenplaats van de Evangelisten, kunnen bezoekers ook een van de delen ontdekken die eeuwenlang verborgen zijn gebleven.
De binnenplaats maakt deel uit van de hoofdingang van het klooster en is te bezoeken van dinsdag tot en met zondag van 10:00 tot 19:00 uur, met de laatste toegang om 17:45 uur. Daarnaast is de toegang op woensdag en zondag gratis van 15:00 tot 19:00 uur.
En misschien is dat wel het meest intrigerende aspect van deze opening: El Escorial leek alles te hebben onthuld, maar verborg nog steeds een geheim achter zijn muren. Nu is het eindelijk mogelijk om binnen te treden.
BRON: Vozpopuli – Hoofdfoto: (Real Monasterio de San Lorenzo de El Escorial) Elena__bcn8.
