De 10 meest fotogenieke vissersdorpjes aan de Cantabrische kust

Historische havens, goed bewaard gebleven oude stadjes en pittoreske landschappen. Deze tien Spaanse vissersdorpjes aan de Cantabrische Zee vallen op door hun visuele aantrekkingskracht en unieke karakter, waardoor ze een magneet zijn voor fotografen.

San Vicente de la Barquera (Cantabrië) (hoofdfoto)
De waarde ervan schuilt in de samenstelling van het landschap. Vanaf de Maza-brug heb je het klassieke uitzicht met de haven, de overblijfselen van de stadsmuur en de kerk, met het Picos de Europa -gebergte op de achtergrond. Het is een van de weinige plekken waar de nabijheid van de zee en de hoge bergen zo duidelijk zichtbaar is.

Bermeo (Vizcaya)
De oude haven van Bermeo is een van de meest traditionele enclaves in Baskenland. Het is omgeven door hoge, smalle gebouwen die getuigen van het historische belang van de visserij in het gebied. De ligging binnen het biosfeerreservaat Urdaibai maakt het een belangrijke plek om de relatie tussen stedelijke ontwikkeling en de natuurlijke omgeving te begrijpen.

Fuenterrabía (Guipúzcoa)
De wijk Marina is het visuele hart van de stad. De vissershuisjes hebben hun felgekleurde houten balkons behouden, een esthetiek die intact is gebleven en contrasteert met het ommuurde historische centrum erboven. Het is een zeer compacte stadsindeling die zich gemakkelijk te voet laat verkennen.

Cudillero (Asturië)
De indeling doet denken aan een natuurlijk amfitheater. De huizen zijn trapsgewijs tegen de heuvel gebouwd, rondom het centrale plein en de haven. Deze opstelling zorgt voor een volledig panoramisch uitzicht vanaf de verschillende uitkijkpunten rondom het stadscentrum, waardoor het een van de meest visueel aantrekkelijke plekken aan de Asturische kust is.

Castro Urdiales (Cantabrië)
De fotografische aantrekkingskracht van deze stad ligt in het monumentale ensemble langs de kust. De gotische kerk van Santa María, het kasteel met de vuurtoren en de middeleeuwse brug vormen een architectonische as op de golfbreker. De combinatie van deze stenen gebouwen met de havenomgeving is een van de meest opvallende in de regio.

Luarca (Asturië)
Dit dorp in West-Asturië kenmerkt zich door zijn beschutte haven en overwegend witte architectuur. Wat het echt onderscheidt van andere dorpen is de parochiebegraafplaats. Gelegen op een klif, is het een populaire plek voor landschapsfotografie vanwege het uitzicht over de Cantabrische Zee.

Getaria (Guipúzcoa)
De skyline van de stad wordt bepaald door de berg San Antón, die door zijn vorm de bijnaam “Muis van Guetaria” heeft gekregen. De oude stad is compact gebouwd rond de vissershaven, waarvan de economische activiteit nog steeds de drijvende kracht van de stad is. De straten met kinderkopjes hebben een opmerkelijk goed bewaard gebleven middeleeuws karakter.

Comillas (Cantabrië)
In tegenstelling tot andere plaatsen op de lijst, valt Comillas op door zijn unieke architectuur. De haven bestaat naast modernistische gebouwen uit de late 19e eeuw, ontworpen door architecten als Gaudí en Domènech i Montaner. Deze mix van maritieme sfeer en monumentale gebouwen geeft de stad een eigen identiteit aan de Cantabrische kust.

Lastres (Asturië)
Het stadscentrum van Lastres wordt gekenmerkt door een zeer steile helling die eindigt bij de haven. Deze topografie creëert een netwerk van smalle straatjes en uitzichtpunten die naar het oosten gericht zijn, waardoor het bijzonder aantrekkelijk is voor panoramische fotografie. De indeling is een van de beste voorbeelden van stedelijke aanpassing aan een ruige kustlijn.

Motrico (Guipúzcoa)
Het historische centrum is een beschermd monumentaal complex en bestaat uit een netwerk van smalle straatjes die afdalen naar een haven die wordt beschermd door hoge stenen muren. Het is een staaltje van historische bouwkunde dat de ruwheid van de zee in dit gebied weerspiegelt. De stad heeft een ingetogen sfeer die het karakter als traditioneel vissersdorp benadrukt.

BON: Eldebate – Hoofdfoto: (San Vicente de la Barquera) Ning Goldtranquil.