De Spaanse kathedraal die gebouwd werd om met God te wedijveren: het is de grootste gotische kathedraal van Europa en herbergt geheimen die haar ambitie verklaren

In Sevilla doen ze niets halfslachtig; alles wordt met passie, ambitie en een kenmerkende flair gedaan. En toen het kathedraalbestuur aan het begin van de 15e eeuw besloot een nieuwe kathedraal te bouwen, was de meest treffende omschrijving van het project: “Laten we een kerk bouwen die zo groot is dat degenen die hem afmaken, denken dat we gek zijn.” En zo geschiedde; het resultaat staat er zes eeuwen later nog steeds, waarmee de kathedraal van Sevilla de grootste gotische kathedraal ter wereld is en een van de meest ambitieuze religieuze bouwwerken die ooit in Europa zijn gerealiseerd.

Een project geboren uit rijkdom en trots
Het project werd in 1401 goedgekeurd en in wezen voltooid in 1506. Zoals je je kunt voorstellen, beleefde Sevilla in die tijd een periode van economische voorspoed die spoedig zou worden geconsolideerd door de handel met Amerika. De stad kon zich een kolossale kathedraal veroorloven en wilde dat ook laten zien. Om dit te bereiken werd de oude Almohadische Grote Moskee afgebroken, waarbij slechts enkele belangrijke elementen werden bewaard, en werd een laatgotische stijl aangenomen, die tot het uiterste van de technische mogelijkheden werd doorgevoerd. Kortom, men zette alles in op gotische architectuur, een project dat in feite al onmogelijk was.

Maar mocht je de omvang ervan nog steeds niet helemaal kunnen bevatten, dan zullen de cijfers je helpen de grootsheid ervan te begrijpen. De kathedraal is 135 meter lang en 76 meter breed, met een oppervlakte van meer dan 11.500 vierkante meter. Het middenschip bereikt een hoogte van 42 meter, een buitengewone hoogte voor gotische architectuur. Maar de kathedraal is niet alleen groot; ze is ook structureel complex, met vijf schepen, een omgang en zijkapellen die samen een waar stenen labyrint vormen.

Het islamitische erfgoed dat ze weigerden uit te wissen
Hoewel het gebouw onmiskenbaar christelijk is, heeft Sevilla niet volledig met zijn verleden gebroken. Zoals je waarschijnlijk al vermoedde, doel ik op de Giralda, een voormalige Almohadische minaret uit de 12e eeuw, die is geïntegreerd als klokkentoren. Bovendien is aan de voet van het complex de Patio de los Naranjos (Binnenplaats van de Sinaasappelbomen) bewaard gebleven, de voormalige wasplaats van de moskee, nu een van de meest unieke ingangen van de kathedraal. Ik verzeker je dat een bezoek aan de kathedraal van Sevilla in zijn geheel een ervaring is die je nooit zult vergeten.

Bij binnenkomst valt meteen een van de belangrijkste kenmerken van het gebouw op. Het hoofdaltaarstuk, gemaakt tussen het einde van de 15e en het midden van de 16e eeuw, wordt beschouwd als het grootste altaarstuk van het christendom; meer dan 20 meter hoog en gebeeldhouwd uit polychroom en verguld hout. Het toont scènes uit het leven van Christus in een volgorde die niet alleen devotioneel is, maar ook een visueel manifest van de religieuze macht van het Sevilla van de Renaissance, die, zoals ik al zei, aanzienlijk was.

Het meest verrassende van alles is dat de kathedraal, ondanks haar omvang, niet donker aanvoelt. De glas-in-loodramen, waarvan vele uit de 16e eeuw stammen, filteren het licht en creëren een sfeer die moeilijk te beschrijven is. En naar mijn mening is er geen betere plek om je geloof te beleven dan in Sevilla.

Een gebouw dat op de Werelderfgoedlijst staat
En natuurlijk heeft UNESCO in 1987 de kathedraal, de Giralda en het Alcázar uitgeroepen tot Werelderfgoed. Niet afzonderlijk, maar als een uitzonderlijk stedelijk ensemble. En dat begrijp je pas echt als je de stad binnenstapt; de kathedraal is onlosmakelijk verbonden met Sevilla, en Sevilla is onlosmakelijk verbonden met de kathedraal. Het silhouet bepaalt het historische centrum en heeft eeuwenlang het leven in de stad gevormd. En als je een aanbeveling wilt: een wandeling langs de omtrek op een warme avond is een waar genot.

De kathedraal van Sevilla werd niet gebouwd om discreet of functioneel te zijn; dat is overduidelijk. Het doel ervan is helder: ze werd opgericht om indruk te maken, om te blijven bestaan ​​en om te laten zien wie de geestelijke (en economische) macht in de stad in handen had. En dat is gelukt, want zes eeuwen later roept ze nog steeds dezelfde reactie op. Zoals het gezegde luidt: doe dingen groots, of doe ze helemaal niet, en Sevilla koos voor het eerste, en de tijd heeft bewezen dat ze gelijk hadden.

BRON: Viajar Elperiodico – Hoofdfoto: (De kathedraal van Sevilla) Domingo Leiva.