Het Estación del Norte van Valencia, een van de zeven mooiste stations van Europa
Misschien waarderen de reizigers die er dagelijks langskomen het niet, deels vanwege de routine die alles verarmt, deels omdat de afgelopen jaren alles op zijn kop is gezet als gevolg van kostbare renovatiewerkzaamheden. Maar het Noordstation van Valencia is een architectonisch juweel dat niet alleen tot de meest waardevolle gebouwen van de stad behoort, maar ook wereldwijd als zodanig wordt erkend.
Misschien leidt de vermoeidheid die de overweldigende toeristenstroom bij de Valencianen veroorzaakt ertoe dat ze denken dat de stad geen verdere promotie nodig heeft, maar ja, wat kun je eraan doen? Het is net als een knappe vriend of vriendin hebben: klagen heeft geen zin als anderen ook kijken. De nieuwste aanbidder die zijn oog op Valencia heeft laten vallen, is de reisbijlage van de zondagskrant The Times, die het Estación del Norte van de stad uitroept tot het op twee na mooiste station van Europa.

Het Estación del Norte van Valencia is een architectonisch juweel dat niet alleen tot de meest waardevolle gebouwen van de stad behoort, maar ook wereldwijd als zodanig wordt erkend.
De ranglijst wordt aangevoerd door een van Europa’s grootste spoorwegmonumenten, het Centraal Station van Milaan, ingewijd in 1931. De architectuur ervan combineert neoklassieke, modernistische en art-deco-elementen met monumentale verwijzingen naar het Italië van het interbellum. Het is meer dan een station; het lijkt op een groots paleis, ontworpen om de spoorwegen te eren.
Vervolgens is er het Centraal Station van Antwerpen (België, 1905), ook wel bekend als de Spoorwegkathedraal. De indrukwekkende koepel reikt tot een hoogte van ongeveer 75 meter. De combinatie van steen, marmer, ijzer en glas creëert een sfeer die doet denken aan de grote Europese kathedralen.
En de derde is voor het Estación del Norte van Valencia (1917), ontworpen door architect Demetrio Ribes. Het Britse krantenartikel beschrijft het als “deels bruidstaart, deels kasteel…”, een merkwaardige manier om een gebouw te prijzen dat het beschouwt als “een vrolijke explosie van het meest uitbundige modernisme”.
De Times legt uit dat “mozaïeken van vrouwen in traditionele kleding, onder felgekleurde, gegoten sinaasappels, de ingang markeren van de betegelde gevel met kantelen. Binnen danst het licht in de reizigershal, waarvan het plafond bedekt is met mozaïeken en waarvan de zuilen bezaaid lijken met sinaasappels. De Mozaïekzaal (het voormalige café van het station) toont lokale landschappen en, jawel, nóg meer sinaasappels.”

De krant legt uit dat het Estación del Norte een prachtig voorbeeld is van het Valenciaanse modernisme, met bepaalde echo’s van de Weense Secession. Er wordt aan toegevoegd: “Als je van deze stijl houdt, is het station São Bento in Porto, bedekt met 20.000 tegels, ook een absolute aanrader.”
Als de buitenkant al de aandacht van voorbijgangers trekt, is het interieur bijzonder waardevol: mozaïeken, tegels, houtsnijwerk, glas-in-loodramen en decoratieve details vormen samen een van de meest unieke spoorweghallen van Europa en een onmiskenbaar symbool van de stad.
Het artikel vermeldt het niet, maar om het gebouw in al zijn pracht ten volle te kunnen waarderen, zullen we moeten wachten tot volgend jaar, wanneer de omvangrijke restauratie, die in 2023 is begonnen, op een nog te bepalen datum zal worden afgerond. Dit grootschalige erfgoedproject vertegenwoordigt een investering van ongeveer 20 miljoen euro. Een aanzienlijk deel van de daken, gevels en interieurs is al gerestaureerd. Er moet echter nog veel werk worden verricht aan de imposante luifel en de monumentale gevels.
BRON: Lavanguardia – Hoofdfoto: (Estación del Norte van Valencia) Jos Geurten.

