La Trapa (Mallorca)
Een eiland dat groot genoeg is om vredige, rustige bergretraites te bieden; een plek waar de oorlogswinden niet zo gemakkelijk waaien als in de rest van Europa. Een afgelegen plek om je te wijden aan een ascetisch leven. Kortom: Mallorca.
Eeuwenlang is dit eiland door asceten, kluizenaars, pelgrims en kloosterordes uit heel Europa gekozen als een plek van afzondering en meditatie; het symbool van deze religieuze kant van Mallorca is La Trapp!
Of beter gezegd, wat er vandaag de dag nog over is van La Trapa: een ruïnecomplex op een werkelijk magische plek in het hart van de Sierra de Tramuntana, een plek die zonder twijfel tot de meest pittoreske en toegankelijke wandelroutes van Mallorca gerekend mag worden.
Het eeuwenoude klooster van La Trapa, dat al jaren centraal staat in een project om de hele vallei waarin het staat nieuw leven in te blazen, omvat geschiedenis, mystiek, natuur en schoonheid op een relatief kleine oppervlakte en is tevens een van de meest spectaculaire plekken op Mallorca om van een zonsondergang te genieten.
Het dorp Sant Elm
Er zijn verschillende routes naar La Trapa, maar onze voorkeur gaat uit naar de route die begint in het kleine dorpje Sant Elm, een waar juweeltje in de zuidwestelijke hoek van Mallorca, zowel vanwege de eenvoud als de spectaculaire uitzichten.
Tegenwoordig is het een moderne stad die volledig aan het toerisme is gewijd, maar in werkelijkheid is dit kleine dorpje erg oud; het heette ooit La Palomera en de geschiedenis verbindt het met de haven waar koning Jacobus I van Aragon in 1229 aanlegde om de landing van Santa Ponsa te plannen, waarmee de verdrijving van de Arabieren van Mallorca begon.
De latere naam Sant Elm is dan ook afgeleid van een kapel die in 1297 werd gebouwd door koning Jacobus II van Mallorca, de opvolger van Jacobus I, ter ere van Pedro González, een Galicische priester die ook bekend stond als Sint Telmo en beschermheilige van zeelieden.
Tegenwoordig bestaat die oude kapel niet meer, evenmin als de sporen van de doorgang van de oude koningen van Mallorca; de stad heeft een compleet ander uiterlijk gekregen en is van een kleine vissershaven veranderd in een bestemming voor rustig toerisme.
De stranden, de kristalheldere zee en vooral de nabijheid van het eiland Dragonera, dat pal voor de stad ligt, maken van Sant Elm een verrassende en absoluut te bezoeken plek.
Dragonera, die onbekende plek!
Sant Elm is absoluut een tussenstop waard, vooral als je er midden in de zomer langskomt. Maar je bent hier om te wandelen en de bergen van de Serra de Tramuntana te verkennen! Dus stel het niet langer uit en begin aan de Trappistenroute.
Na een saaie en vlakke start wordt het panorama steeds spectaculairder naarmate je hoger klimt. Je laat het bos achter je en plotseling doemen de horizon en de open zee voor je ogen op. En dan zie je het van bovenaf: Dragonera!
Het eilandje Dragonera, sinds 1995 een natuurreservaat, wordt van Mallorca gescheiden door de Es Freu, een ondiepe inham. Je zult de vreemde, onregelmatige vorm van het eilandje en de ogenschijnlijk onherbergzame rotswanden opmerken.
Deze rots midden in de zee verbergt echter ongelooflijke schatten: verhalen over moordenaars en piraten, een mysterieuze naam, maar liefst drie vuurtorens op een zeer klein oppervlak, en unieke dieren die nergens anders ter wereld voorkomen! De onbetwiste eigenaar van Dragonera is namelijk de sargantana, een endemische hagedissensoort die alleen op dit kleine eiland leeft.
Dragonera Island verdient absoluut een dag om te verkennen en een aparte wandeling, maar het grote potentieel is al duidelijk vanaf het pad naar La Trapa. Maak een paar foto’s en vervolg je weg omhoog de berg op met de zee aan je zijde.
La Trapa gisteren
Na een korte wandeling tussen de rotsen en een laatste adembenemend uitzichtpunt bereik je de ingang van de La Trapa-vallei. De wind, de stilte, de zee op de achtergrond en de ruïnes verspreid over de vlakte bieden je een van de meest onvergetelijke landschappen van Mallorca.
Maar wie had ooit het idee kunnen hebben om hier te gaan wonen, op een plek die weliswaar prachtig is, maar dor en volkomen geïsoleerd? Welnu, het was een van de strengste en meest rigide kloosterordes die zich in deze vallei vestigde: de trappisten.
De trappisten, officieel opgericht in 1122 in Normandië, besloten in 1600 de laksheid van de Kerk tegen te gaan door terug te keren naar de oude middeleeuwse regels. Dit maakte hun leven erg zwaar: de trappisten mochten namelijk niet spreken, moesten zich wijden aan het werk op het land en, bovenal, moesten ze elke dag hun graf graven om de dood te gedenken.
Na de Franse Revolutie naar Spanje te zijn gevlucht en na een lange periode van omzwervingen, kwamen de trappisten in 1810 aan op het ruige en stille Mallorca. De Mallorcaanse kanunnik Pedro Roig besloot zijn landerijen in deze vallei ter beschikking te stellen aan de nieuwe gemeenschap, die de monniken perfect achtten voor een leven in contemplatie.
De trappisten begonnen onmiddellijk de locatie aan te passen aan hun behoeften. Ze bouwden het hoofdgebouw, met daarin de cellen en opslagruimten van de monniken, en de gebedskapel; maar bovenal legden ze de terrassen aan die er vandaag de dag nog steeds zijn voor de landbouw, een waar meesterwerk van landbouwkunde.
De hele vallei werd opnieuw vormgegeven met U-vormige terrassen, geflankeerd door een systeem van kanalen die ontworpen waren om de regen op te vangen en te filteren. Het regenwater stroomde vanaf het hoogste terras naar beneden, naar de lagere terrassen, totdat het als een bron aan de oppervlakte kwam.
Het was een ingenieus bouwwerk dat, samen met de molen die je niet ver van het hoofdgebouw kunt zien, deze ruige, van de rest van de wereld geïsoleerde plek vruchtbaar en bewoonbaar maakte.
La Trapa vandaag
De trappistenmonniken verbleven hier slechts korte tijd, vanwege de opheffing van de kloosterordes in Spanje in 1820. Het trappistenklooster werd daarom al snel verlaten.
Oorspronkelijk een privélandgoed, werd het hele complex uiteindelijk verlaten vanwege het gebrek aan winstgevendheid bij het onderhoud van de structuur. Na al het harde werk van de monniken raakte het trappistenklooster aan het einde van de 19e eeuw volledig in verval.
Pas in de jaren negentig greep GOB, een lokale milieuorganisatie, in en kocht het land van La Trapa. Sindsdien renoveert en onderhoudt GOB het complex met als doel het gebied te beschermen en een berghut te bouwen.
Tegenwoordig is La Trapa een natuurreservaat dat, naast zijn historische waarde, een waar paradijs vormt in de Sierra de Tramuntana: Eleonora-valken, rode meeuwen, aalscholvers en arenden nestelen op de rotswanden, en in totaal leven er 70 vogelsoorten en 140 plantensoorten in deze vallei.
Alles is prachtig, nietwaar? Maar dat is nog niet alles. Ga dichter bij de kliffen en je ontdekt een werkelijk ongelooflijk uitzichtpunt vanwaar je de zee, het eiland Dragonera in al zijn pracht en praal, en Cala d’en Basset met zijn toren en kleine, verborgen baai kunt bewonderen.
En als je echt verliefd wilt worden op deze plek, kom dan met zonsondergang: we garanderen je dat je getuige zult zijn van een van de mooiste zonsondergangen van je leven!
Handige tips
Zoals we aan het begin van dit artikel al aangaven, is dit slechts één manier om Trapa te bereiken. Er zijn namelijk nog andere routes, sommige korter, sommige langer, om deze prachtige vallei te bereiken.
Een van die routes komt bijvoorbeeld uit de bergen achter het oude klooster en kan als dagtocht worden verkend of als verbinding met de veel langere GR 221.
Lees in dit verband aandachtig het artikel over de oversteek van de Serra de Tramuntana; je zult ontdekken dat je in werkelijkheid veel verder kunt gaan dan een simpele wandeling langs de kust van Mallorca.
Samenvattend kunnen we stellen dat de verschillende routes naar La Trapa technisch niet ingewikkeld zijn; integendeel, ze zijn perfect voor mensen die niet bekend zijn met wandelen en ook geschikt voor jongeren, omdat ze niet al te veel moeilijkheden met zich meebrengen.
De aanbevelingen zijn altijd hetzelfde: voldoende eten, veel water (vooral in de zomer), geschikte schoenen en kleding, en bovenal, wees je bewust van je eigen grenzen; de routes zijn niet altijd goed gemarkeerd en de mogelijkheid om te verdwalen, hoe klein ook, bestaat. Keer terug als je niet zeker weet waar je heen gaat.
BRON: Viveremaiorca – Hoofdfoto: (La Trapa) Meppi73.
