Zeven Spaanse dorpen die een reis terug naar de middeleeuwen vormen

Een bezoek aan een klein stadje is altijd een goed idee. Zeker in deze tijd, waarin alles gehaast en stressvol is en er een eindeloze to-dolijst is. In kleine stadjes lijkt de tijd in een ander tempo te gaan; als je je haast, mis je veel, en als je niet geniet van wat er te zien is, mis je alles. En in veel van de stadjes die tot de mooiste van Spanje worden gerekend, is dit al meer dan duizend jaar het geval.

En als dorpen al landelijk, idyllisch en zelfs romantisch lijken, tillen middeleeuwse dorpen dat naar een hoger niveau. Hier beginnen we woorden te gebruiken als sprookjesachtige omgevingen, plaatsen doordrenkt van geschiedenis en legendes, en die vleugje magie die ons doet denken aan gevechten tussen ridders en roddels over prinsessen – met andere woorden, die ons terugvoert naar een tijdperk dat historici als duister bestempelen, terwijl de literatuur juist het tegenovergestelde beweert.

Wil je terugreizen naar de middeleeuwen, je eigen tafereel met koningen en jonkvrouwen bedenken en luisteren naar een boeiende legende voor een gebouw dat voor zichzelf spreekt? Dan zijn dit de beste steden om te bezoeken .

1 Albarracín (Teruel) (hoofdfoto)
Als iemand ons zou vragen een middeleeuws dorp te tekenen, zou het er waarschijnlijk heel erg op Albarracín lijken: muren die tegen de berg opklimmen, een kasteel dat vanaf de top waakt, smalle straatjes waar de huizen elkaar bijna raken en een kerk die de skyline van het dorp bepaalt. Het verschil is dat hier niets grijs is. De roodachtige gevels, de steen, het hout en de smeedijzeren poorten geven het een warme uitstraling die het idee van een duistere middeleeuwen meteen verdrijft zodra je de straten betreedt.

Het historische centrum klampt zich als een labyrint vast aan de heuvel, en het beste advies is om de plattegrond even te laten liggen. Dwaal de hellingen op en af, kijk vanaf de geïmproviseerde uitkijkpunten uit over de rivier de Guadalaviar, bewonder de balkons, wapenschilden en deurkloppers, en net als je denkt dat je alles gezien hebt, loop dan nog een stukje verder naar de stadsmuren. Daarboven, met de stad die zich beneden uitstrekt, zul je begrijpen waarom het zo moeilijk was om deze plek vast te leggen en waarom het zo moeilijk is om er vandaag de dag weg te gaan zonder eraan te denken terug te keren.

Peratallada (Girona) – Foto: Enrica

2 Peratallada (Girona)
Als Albarracín zich vastklampt aan de berg, lijkt Peratallada er rechtstreeks in uitgehouwen te zijn. In het hart van de Empordà-regio, op slechts een paar kilometer van de Costa Brava (wat de charme alleen maar vergroot), is dit dorp nog steeds te bereiken via een gracht (kan er iets middeleeuwser zijn?). Na deze triomfantelijke entree ontvouwt zich een ansichtkaartachtig tafereel, gebeeldhouwd uit steen. De naam is hier geen overdrijving; alles is minutieus uitgehouwen en elke boog, elke deuropening en elke hoek voert je terug naar een tijd waarin muren niet alleen decoratie waren, maar een noodzaak. Zonder twijfel is de lente, wanneer balkons en straten in bloei staan, het moment waarop dit kleine dorp zijn meest levendige kant laat zien.

Kasteel Olite (Navarra) – Foto: Canduela

3 Olite (Navarra)
Niets ademt meer de middeleeuwen dan een kasteel met hoge torens, en als we er een sprookjesachtig tintje aan willen geven, kunnen we die torens bekronen met die karakteristieke en pittoreske kegelvorm. Hoewel dit type omheining historisch gezien een latere “uitvinding” was, is het, omdat veel kastelen uit die tijd het overnamen, tegenwoordig moeilijk om het origineel te onderscheiden. Hoe dan ook, die spitse torens geven het kasteel van Olite die sprookjesachtige uitstraling die een bezoek zo aantrekkelijk maakt.

Tegenwoordig is het een van de beroemdste monumenten van Navarra, maar de tijd waarin het gebouwd werd was minstens zo indrukwekkend; het was zelfs een van de meest schitterende paleizen van Europa in die tijd. Een deel van het kasteel is nu omgebouwd tot een Parador (een luxehotel dat door de staat wordt beheerd), maar een ander gedeelte is open voor het publiek en biedt een kijkje in wat in de 15e eeuw de favoriete residentie van de koningen van Navarra was.

Het bezoek begint bijna altijd bij het paleis, waar je je gemakkelijk de parades, banketten en wandelingen door de hangende tuinen kunt voorstellen die het ooit bezat. Daarna is het tijd om af te dalen naar het dorp en door de straten rondom het kasteel te slenteren, waar je overdekte pleinen en stenen huizen met wapenschilden op hun gevels ontdekt, herinneringen aan het feit dat hier ook adellijke families en rijke kooplieden woonden.

Uitzicht op het stadje Sos del Rey Católico – Foto: Miguel Angel

4 Sos del Rey Católico (Zaragoza)
Op slechts enkele kilometers van Olite, maar in een andere autonome regio, ligt een andere bezienswaardigheid die zeker niet mag ontbreken op een lijst van middeleeuwse stadjes: Sos del Rey Católico. Gelegen op een rotsachtig uitsteeksel in het hart van de regio Cinco Villas, vlakbij Navarra, diende het eeuwenlang als grenswachttoren tussen rivaliserende koninkrijken. Uit die tijd is een van de meest complete ommuurde gebieden van Aragón bewaard gebleven, met zeven poorten die ooit toegang boden en die nog steeds de grens markeren tussen de “buiten” en “binnen” van het historische centrum.

De naam zelf verwijst al naar de belangrijkste historische gebeurtenis die zich in deze straten heeft afgespeeld: de geboorte van Ferdinand de Katholieke. Deze vond plaats in het Palais de Sada, waar tegenwoordig een tentoonstelling over hem en zijn tijd te bezichtigen is. Daarna is het tijd om te verdwalen in het doolhof van straatjes en de charmes van de stad te ontdekken, zoals de Plaza de la Villa met zijn middeleeuwse markthal, of de rijkdom van de kerken, zoals de San Esteban, die een van de grootste schatten van de stad herbergt: de crypte van Santa María del Perdón, waarvan de bouw in het midden van de 11e eeuw begon en waar gotische muurschilderingen bewaard zijn gebleven. Een wonder dat vaak onopgemerkt blijft en dat u zeker moet bezoeken.

Sigüenza (Guadalajara) – Foto: Garciamartín

5 Sigüenza (Guadalajara)
In Sigüenza is de middeleeuwen direct voelbaar bij aankomst. De stad is ontstaan ​​rond een Arabisch fort dat na de Reconquista in handen van de bisschoppen kwam en uiteindelijk uitgroeide tot het kasteel-paleis dat nu de Parador huisvest. Vanaf het hoge silhouet is het strategische belang van de ligging in die tijd direct duidelijk.

Een andere grote trekpleister is de kathedraal, een mengeling van romaanse en gotische stijlen met een bijna vestingachtig uiterlijk: een sobere gevel, robuuste torens en een interieur waar, naast kapellen en altaarstukken, het beroemde standbeeld van de Doncel van Sigüenza te bewonderen is, een van de bekendste graven van Spanje.

Straat in Puebla de Sanabria (Zamora) – Foto: Jose M. Cano

6 Puebla de Sanabria (Zamora)
Het historische centrum, dat is uitgeroepen tot historisch-artistiek erfgoed, is georganiseerd rond de heuvel die bekroond wordt door het kasteel van de graven van Benavente, een 15e-eeuwse vesting met een donjon, een paradeveld en een prachtig uitzicht over de leistenen daken van de stad die aan de voet ervan groeit. Ingesloten door muren en de samenvloeiing van rivieren, was Puebla de Sanabria eeuwenlang een kruispunt en verdedigingslinie aan de grens met Portugal, wat verklaart waarom het historische centrum vandaag de dag nog zo duidelijk afgebakend is.

En het mooiste is dat op slechts een paar kilometer afstand het Sanabria-meer en het bijbehorende natuurpark liggen, een landschap van glaciale oorsprong dat de toch al aantrekkelijke excursie nog specialer maakt.

Het kasteel van Calatañazor – Foto: Santiago Lopez-Pastor

7 Calatañazor (Soria)
De middeleeuwen op het Iberisch schiereiland werden gekenmerkt door eeuwenlange opmarsen en tegenslagen tussen de christelijke koninkrijken en Al-Andalus. Een van de vele prominente figuren in deze geschiedenis is Almanzor, een van de bloedigste en meest verwoestende islamitische heersers … totdat hij Calatañazor bereikte, waar hij werd verslagen. Vandaar het gezegde: “Bij Calatañazor verloor Almanzor zijn trommel.”

Duizend jaar na die verpletterende nederlaag is Calatañazor bijna een miniatuur middeleeuws dorpje, hoog op een heuvel. Een verzameling stenen en vakwerkhuizen, onregelmatige daken, steile hellingen en de overblijfselen van een kasteel op de top vormen een groot deel van de charme.

BRON: 20minutos – Hoofdfoto: (Zicht op het stadje Albarracín) Carlos Moreno.