De Aragonese Caminito del Rey: een spectaculaire route van 9 km over ravijnen met metalen loopbruggen, geschikt voor het hele gezin
Het gebied dat we gaan verkennen heeft terecht de bijnaam “de Aragonese Caminito del Rey” gekregen. Wie deze route in Teruel heeft gelopen, vergelijkt hem direct met de voetgangersbrug van Malaga vanwege het gevoel boven het water te lopen, hoewel de schaal en de sfeer hier heel anders zijn.
De betreffende route slingert langs een rivier met groenachtig water, tussen verticale rotswanden, en eindigt in een hoek met meer dan een eeuw geschiedenis.
Waar bevindt zich de Aragonese Caminito del Rey en wat maakt deze route zo spectaculair?
Deze Aragonese Caminito del Rey ligt in Calomarde, een klein dorpje in het Sierra de Albarracín-gebergte, in de provincie Teruel. Daar heeft de rivier de Blanco door de eeuwen heen een smalle kloof uitgesneden, die bekendstaat als de Barranco de la Hoz.
Om deze kloof te kunnen verkennen zonder het water in te hoeven, zijn er metalen en houten loopbruggen aangelegd, die direct aan de rots zijn verankerd en in de smalste gedeelten enkele meters boven de rivierbodem uitsteken.
Wat betreft de eerdergenoemde rivier de Blanco, deze is een zijrivier van de Guadalaviar, dezelfde rivier die later, onder een andere naam, als de Turia door Valencia stroomt. Hier stroomt hij echter nog steeds ingesloten tussen kalkstenen rotswanden.
Het water stroomt naar beneden in een diep, bijna transparant groen, ingesloten tussen roodachtige rotswanden waar gieren en andere rotsbewonende vogels nestelen. Juist dit contrast in kleuren – het rood van de stenen, het groen van het water en het metaal van de loopbruggen – maakt deze route tot een van de meest gefotografeerde in de Sierra de Albarracín.
Hoeveel kilometer is de route door de Hoz-kloof in Calomarde en wat is de moeilijkheidsgraad?
De afstand varieert afhankelijk van het afgelegde traject. De meest complete versie is ongeveer negen kilometer heen en terug, hoewel er ook kortere varianten zijn van zes tot acht en een halve kilometer.
Op dezelfde manier duurt de langste route ongeveer tweeënhalf uur, een tijd die aanzienlijk langer wordt als je onderweg stopt om foto’s te maken, iets wat bijna onvermijdelijk is.
En voor degenen die zich afvragen hoe moeilijk de route is: die is laag. Het hoogteverschil is minimaal en het pad is grotendeels vlak, met af en toe een lichte helling. Dit verklaart waarom de route wordt aanbevolen voor gezinnen met kinderen, hoewel er wel gedeeltes met trappen en leuningen zijn.
Desondanks is het raadzaam om schoenen met een goede grip te dragen, omdat sommige delen van de wandelpaden boven de afgrond uitsteken en nat kunnen zijn door het water in de canyon zelf.
Om Calomarde te bereiken, is de meest gebruikelijke route via de A-1512 vanuit Albarracín, een rit van ongeveer twintig minuten met de auto. Het dorp beschikt over parkeerplaatsen aan zowel het begin als het einde van de weg.

Wat valt er allemaal te zien langs de route van deze Aragonese Caminito del Rey?
Het pad slingert langs kleine dammen en rustige waterpoelen, omgeven door een weelderig dennenbos dat schaduw biedt in de meer open gedeelten. Het doorkruist ook een klein populierenbosje en passeert verschillende uitzichtpunten die een glimp bieden van de ware diepte van de kloof.
De meest gebruikelijke eindbestemming is Molino de las Pisadas (ook wel Molino Viejo genoemd), een eeuwenoud ruïnecomplex naast een waterval waar het water tussen met mos bedekte rotsen naar beneden stort.
Naast deze ruïnes bevindt zich een rustplaats met tafels, een afdak en schommels, bedoeld zodat kinderen kunnen spelen terwijl de rest van de familie op krachten komt voordat ze terugkeren.
En voor degenen die de excursie wat willen verlengen, is er een omweg naar de Batida-waterval, een extra waterval die alleen de moeite waard is in de lente of na een paar dagen regen, wanneer de Blanco-rivier hoger staat.
Verduidelijking: Waarin verschilt het nu precies van de Caminito del Rey in Malaga?
De oorspronkelijke Caminito del Rey in Málaga is een technisch hoogstandje uit het begin van de 20e eeuw dat de watervallen van El Chorro en Gaitanejo met elkaar verbindt door middel van loopbruggen die op sommige plaatsen meer dan 100 meter hoog zijn.
Het is een gevestigde toeristische attractie, waarvoor entreegeld wordt gevraagd en reserveren verplicht is vanwege het grote aantal bezoekers dat het jaarlijks ontvangt.
De Caminito del Rey in Aragón, het onderwerp van dit artikel, werkt anders: de toegang is gratis, reserveren is niet nodig en de loopbruggen liggen veel lager boven het water. Daardoor is het prijsverschil ook aanzienlijk. De toegang tot de Caminito del Rey in Málaga kost ongeveer tien euro per persoon.
Om af te sluiten met een kleurrijk detail: het dorp Calomarde telt zo’n 60 geregistreerde inwoners, wat verklaart waarom deze route in Teruel vooralsnog een van de best bewaarde geheimen van het binnenland van Aragón is.
BRON: Okdiario – Hoofdfoto: (Barranco de la Hoz) Mermes.

