De mooiste vuurtoren van Spanje staat op het enige bewoonde eiland van de regio Valencia: een combinatie van neoklassieke architectuur en een piratenverleden

Een prachtige vuurtoren waar je meteen verliefd op zult worden, op het enige bewoonde eiland van de regio Valencia. Een prachtige vuurtoren die je hart zal veroveren op het enige bewoonde eiland van de regio Valencia.

Een van de meest indrukwekkende bouwwerken van de mensheid is de vuurtoren, die prachtige uitkijktorens gebouwd op eilanden, kustlijnen of kliffen, die zeelieden waarschuwen wanneer de zon ondergaat. Naast deze essentiële functie en hun unieke karakter, worden vuurtorens omgeven door een bijzondere en magische sfeer, waardoor we het gevoel krijgen alsof we in een sprookje vol zeemeerminnen en piraten zijn beland.
Vuurtorens voeren ons rechtstreeks naar verhalen over piraten en zeemeerminnen.

Langs de Spaanse kust liggen talloze iconische vuurtorens verspreid die deel uitmaken van de geschiedenis van het land, zoals de Toren van Hercules in A Coruña of de vuurtoren van Formentor op Mallorca. Maar er is er nog een, gebouwd op een klein eilandje voor de kust van Alicante, waarvan de aantrekkingskracht die van alle andere vuurtorens op het schiereiland ver overtreft.

Piratentoevluchtsoord
Het eiland Tabarca, officieel Isla Plana of Nueva Tabarca geheten, ligt op ongeveer 5 kilometer voor de kust van Santa Pola en op meer dan 20 kilometer van Alicante. Het is het grootste en enige bewoonde eiland van de regio Valencia. Met slechts één dorp van 50 inwoners is het eiland door de geschiedenis heen bewoond geweest door verschillende beschavingen.

De meest interessante periode was wellicht die van de 16e en 17e eeuw, toen de Middellandse Zee het toneel was van voortdurende piratenovervallen. In die jaren gebruikten Amazigh-piraten uit Noord-Afrika het eiland als toevluchtsoord en uitvalsbasis om de kusten van het Iberisch schiereiland aan te vallen. De onveiligheid en angst namen zo toe dat Karel III in de 18e eeuw besloot de piraten van het eiland te verdrijven. Hij versterkte de stad en bevolkte deze opnieuw met Italiaanse vissers die uit de handen van de piraten waren gered.

Tegenwoordig is het eiland Tabarca een prachtige toeristische bestemming die natuur, cultuur en geschiedenis combineert. Naast de charme van het kleine stadje, dat is uitgeroepen tot cultureel erfgoed en veel van zijn oude muren heeft bewaard, is het eiland ook uitgeroepen tot zeereservaat en daarmee een belangrijk toevluchtsoord voor zowel de flora als de fauna in de zee.

Een zeer iconische vuurtoren
De vuurtoren van Tabarca, ontworpen in 1850 door ingenieur Agustín de Elcoro y Berecíbar en voor het eerst in gebruik genomen in 1854, betekende een belangrijke vooruitgang voor het eiland, omdat de navigatie eromheen zowel overdag als ’s nachts veilig werd. In 1867 werd de vuurtoren tevens aangewezen als praktijkschool voor vuurtorenwachters (geen stierenvechters, dat is iets heel anders).

Het gebouw heeft een neoklassieke uitstraling en een vierkante plattegrond, met een prismatische toren die vanuit het midden oprijst en bekroond wordt door de signaallantaarn. Aanvankelijk brandde de lamp op olie, totdat deze in 1927 werd geautomatiseerd met een acetyleensysteem. Door de automatisering van vuurtorens raakte de vuurtoren van Tabarca in verval en werd hij geleidelijk aan in slechte staat. In 1971 was de vuurtoren zo slecht dat er een nieuwe naast de oude werd gebouwd; deze nieuwe vuurtoren werd echter in 1989 gesloopt en de oude vuurtoren werd gerestaureerd, die we vandaag de dag nog steeds kunnen bewonderen.

BRON: Viajar Elperiodico – Hoofdfoto: (De vuurtoren van Tabarca werd voor het eerst in gebruik genomen in 1854) Salvador Ruiz Gómez.