14 ongewone gerechten waarvan je niet gelooft dat ze in Spanje worden gegeten

Spanje staat bekend als een gastronomische bestemming die beroemd is om zijn jamón, tortilla en paella, maar het is ook de thuisbasis van een paar vreemdere gerechten waar je misschien nog nooit van hebt gehoord.

Callos al la Madrileña – Pensstoofpot uit Madrid – Foto: Recetas de Rechupete

Callos – Pensstoofpot
Callos, wat in het Spaans ook eelt kan betekenen, zoals je op je handen en voeten krijgt, is een stoofpotje van dierenpens dat in veel bars in Madrid wordt geserveerd (waar het callos a la madrileña wordt genoemd) en bevat kikkererwten, bloedworst, pens en paprika.

Paret de calçots – Lente-uitjes – Foto: Wikimedia

Calçots – Catalaanse groene uien
Calçots met Catalaanse specialiteiten zijn ongebruikelijker vanwege de manier waarop ze worden gegeten dan vanwege de smaak. Je eet deze gigantische lente-uitjes door eerst de verkoolde buitenste laag eraf te pellen, ze in een saus te dopen en ze vervolgens in de lucht te houden voordat je ze langzaam in je mond laat zakken.

Percebes – Ganzenmosselen – Foto: Mertivsvyna

Percebes – Ganzenmosselen
Percebes zijn een delicatesse in Spanje die tot € 150 per kilo kan kosten. Deze griezelige schaaldieren eet je door ze uit hun schaal te zuigen en ze zijn vooral populair in Galicië en Baskenland in Noord-Spanje.

Oreja de cerdo – Varkensoor – Foto: Encantadíssim

Oreja de cerdo – Varkensoor
Oreja de cerdo is een zeer populaire tapa in Spanje. Het taaie kraakbeen wordt geroosterd of gekookt geserveerd in een cocido of stoofpot, of het kan ook worden gegrild of gebakken (meestal bekend als oreja a la plancha) in kruiden totdat het licht verkoold is.

Migas – Paneermeel – Foto: Terry

Migas – Paneermeel
Migas, of paneermeel, is een populaire maaltijd in heel Spanje, vooral in het zuiden. In Extremadura bestaat het gerecht uit in water gedrenkt brood van een dag oud, knoflook, paprika en olijfolie. In andere delen van het land worden miga’s gekookt met spek of chorizo ​​voor wat broodnodige smaak.

Morcilla Burgos – Bloedworst uit Burgos – Foto: Pacodeamberes

Morcilla – Bloedworst
Degenen die kokhalzen bij de gedachte Britse bloedworst te eten, staan ​​een aangename verrassing te wachten. Morcilla, zoals het in Spanje bekend staat, is overal en biedt het beste bloed dat een varken te bieden heeft. Morcilla de Burgos is de bekendste van allemaal, gemaakt met rijst.

Caracoles – Slakken (hoofdfoto)
De Spanjaarden en de Fransen hebben hun verschillen, maar één ding delen ze wel: hun liefde voor caracoles. Slakkengerechten zijn populair in Catalonië, de regio Valencia en Andalusië, waar de gastropoden al lang in het wild worden geoogst.

Criadilla’s – Testikels – Foto: Picturebuilder

Criadilla’s – Testikels
Als je preuts bent en nieuw bent bij criadilla’s, eet dan eerst en vraag later wat ze zijn. Anders is de kans groot dat je snel naar het toilet moet – nadat je ontdekt dat het in feite stierentestikels zijn (of wat dat betreft testikels van een ander dier).

Angulas – Babyaaltjes – Foto: MobyP

Angulas – Babyalen
Angula’s (ook wel gula’s genoemd) zien er misschien uit als witte en grijze spaghetti, maar in feite zijn het versnipperde palingen van twee tot drie jaar oud. Gula’s zijn populair in Noord-Spanje en omdat hun visserij beperkt is, zijn ze vaak vrij duur.

Crestas de gallo – Hanekammen – Foto: Boca Dorada

Crestas de gallo – Hanekammen
Crestas de gallo zijn het rode, rubberachtige deel van een hanenkop en typisch voor Castilla y León en de regio Madrid, met name Zamora en Cuenca. Met een geleiachtige textuur die lijkt op champignons, worden ze meestal gestoofd met groenten en kruiden. Ze zijn heel typerend voor Castilla y León en de Gemeenschap van Madrid.

Cabeza de Cordero – Schapenkoppen – Foto: Juan Carlos Segales

Cabezas de cordero – Schapenkoppen
Geroosterde schapenkoppen worden traditioneel gegeten in Aragón in het noordoosten van Spanje, waar ze cabezas de ternasco worden genoemd. Tegenwoordig zijn schapenkoppen alleen populair bij de oudere generatie, omdat jonge mensen ze nogal onaangenaam vinden en je moet weten hoe je het vlees van de kop moet verwijderen.

En nog een paar eervolle vermeldingen…
Lamprea en su sangre – Lamprei in zijn eigen bloed

Simpel gezegd is de lamprei half vis half slang, en omdat hij zich voedt met andere vissen wordt hij in Galicië vaak ‘de zeevampier’ genoemd, waar hij wordt gevist in de wateren van de Miño-rivier. In deze noordwestelijke regio wordt het meestal gekookt in zijn eigen bloed, wat het een donker en walgelijk uiterlijk geeft, ook al is het bedoeld om verrukkelijk te zijn.

Filloas de sangre – Bloedpannenkoeken
Filloas de sangre, bekend als Galicische bloedpannenkoeken of pannenkoeken, worden gemaakt met varkensbloed. Ze worden meestal gegeten tijdens de herfst- en wintermaanden en zijn vooral populair rond carnaval, omdat dit het gebruikelijke slachtseizoen is.

Burro – Ezel
Niet te verwarren met burrito, de wrap in Mexicaanse stijl. Burro (ezel) lijkt op kalfsvlees en is heel typerend voor Granada. Spanjaarden zeggen dat het ook grote gezondheidsvoordelen heeft, onder andere door te beschermen tegen astma en longontsteking.

BRON: Thelocal – Hoofdfoto: (Caracoles – Slakken) Rabapo.