Almería: De zonnigste plek van Spanje met 3000 zonuren per jaar, 17 graden Celsius in januari en de enige woestijn van Europa op slechts een half uur afstand
In januari regent het nauwelijks drie dagen en schijnt de zon bijna elke ochtend. Op een half uurtje rijden, verscholen tussen ravijnen, staan de oude westernstadjes die voor de films zijn gebouwd nog steeds overeind.
In vrijwel heel Spanje is januari de koudste maand van het jaar, en in een groot deel van het noorden is het ook een van de meest grijze. In Almería registreert het weerstation op de luchthaven gemiddeld 194 zonuren in die maand, ongeveer drie regendagen en maximumtemperaturen rond de 17 graden Celsius. Over het hele jaar gezien komt dat neer op bijna 3000 zonuren, en geen enkele andere hoofdstad in het zuiden of aan de oostkust van het Iberisch schiereiland haalt dat niveau in de winter.

Met die hemel en een landschap van droge rivierbeddingen en kale heuvels op slechts enkele kilometers van de stad, richtte de filmindustrie zich in de jaren zestig op deze plek. Sergio Leone filmde ‘For a Few Dollars More’ en ‘The Good, the Bad and the Ugly’ in de Tabernas-woestijn, en na hem volgden er in slechts twee decennia meer dan 300 westerns. Sommige van die filmsets staan er nog steeds.
De Alcazaba en de kathedraal
Vanuit het stadscentrum is het eerste wat je ziet de Alcazaba, die hoog op de heuvel ligt. Deze werd in de 10e eeuw in opdracht van Abd al-Rahman III gebouwd, toen Almería de belangrijkste haven van het kalifaat van Córdoba was, en de muren strekken zich uit over meer dan 1400 meter. Vanaf de top heb je uitzicht op de haven en de hele oude stad. De muur daalt vervolgens af naar een kleine vallei en stijgt weer op naar de San Cristóbal-heuvel, een ander uitstekend uitzichtpunt over de stad, vooral bij zonsondergang, die in de winter al vroeg valt.

Aan de voet van de Alcazaba aangekomen, staan we oog in oog met de oudste wijk van de stad, de Almedina, die dateert uit de 10e eeuw. Maar dit is nog maar het begin. De wandeling gaat verder door de straten naar de Kathedraal van de Menswording, met zijn versterkte architectuur van gekanteelde torens en dikke muren, die meer doet denken aan een kasteel of vesting. Het gebouw diende echter altijd als religieuze tempel, maar gezien de invallen van Vandalen en piraten werd het op deze manier gebouwd om ook als toevluchtsoord te dienen.

Vlakbij liggen het Oude Plein, met zijn arcaden en het stadhuis, en iets verderop de Purchena-poort, waar het commerciële centrum van de stad begint.
De haven en de promenade
Het pad volgt de loop van het water naar de haven en daarmee naar een ijzeren laadkade uit het begin van de 20e eeuw. Deze constructie, de zogenaamde English Cable, werd gebruikt om het erts, dat per trein vanuit de mijnen in het binnenland werd aangevoerd, op schepen te laden. Vanaf hier begint het verhaal langs de bijna twee kilometer lange boulevard: de Carmen de Burgos-promenade.

Las Tabernas, een schilderachtig landschap
Om de woestijn te bereiken, moet je de snelweg naar het noorden nemen. Na ongeveer 30 kilometer begint het natuurgebied, een gebied van meer dan 11.600 hectare, ingeklemd tussen de bergketens Filabres en Alhamilla, die het vocht vasthouden dat vanuit de zee komt. Er valt minder dan 250 liter regen per jaar, en als het regent, komt het met stortbuien naar beneden, waardoor de grond wegspoelt. Zo zijn de ravijnen en kloven ontstaan van wat geologen ‘badlands’ noemen – het landschap dat in zoveel westernfilms te zien is – en daarom staat het bekend als de enige woestijn van Europa.
Oleanders en tamarisk groeien op de bodem van de ravijnen, en op de hellingen bevinden zich planten die nergens anders op het continent voorkomen. De wanden van de ravijnen dienen als broedplaats voor rotszwaluwen, blauwe lijsters en kauwen, en het hele gebied is tevens beschermd als speciaal beschermd vogelgebied (SPA).
Alles wat overgebleven is van de westernfilmsets functioneert nu als themaparken. Het bekendste is Oasys MiniHollywood, gebouwd voor de films van Leone. Buiten deze parken kan de woestijn te voet, per fiets of in een 4×4 worden verkend, en de winter, zonder de verzengende zomerhitte, is de beste tijd om te bezoeken.
BRON: Viajar Elperiodico – Hoofdfoto: (Almería) Domingo Leiva.

