Cofrentes: Het dorp naast de enige vulkaan in de regio Valencia: gelegen tussen twee rivieren en met thermaal water

De regio Valencia en haar verborgen pareltjes blijven verbazen. De regio biedt veel meer dan zon en strand en heeft dankzij haar natuurlijke schatten al bewezen het hele jaar door bezoekers aan te trekken. Van ommuurde steden en bergen vol wandelpaden tot gemeenten in het binnenland met kliffen, meren, hangbruggen en zelfs een vulkaan met warmwaterbronnen: het Valenciaanse landschap onthult een veel diversere identiteit dan vaak wordt gedacht. Ja, die stad met die vulkaan bestaat echt, hoewel hij al duizenden jaren slapend is, en het is Cofrentes, in de provincie Valencia.

In Cofrentes komen de rivieren Júcar en Cabriel samen in een samenvloeiing die te bewonderen is vanaf het uitkijkpunt Mirador de la Era del Chulo, op slechts een paar minuten van het stadscentrum. Tegenover het uitkijkpunt verrijst het kasteel op een basaltheuvel, een overblijfsel van een oude vulkanische schoorsteen, en steekt bijna 100 meter boven de bedding van de Cabriel uit, waardoor een tafereel ontstaat dat geschiedenis en geologie combineert. Dit fort, dat is uitgeroepen tot cultureel erfgoed, vindt zijn oorsprong in de islamitische architectuur van de 11e en 12e eeuw, hoewel latere toevoegingen de evolutie ervan naar een kasteel-fort met gotische kenmerken laten zien.

Het hele landschap wordt gedomineerd door een bepalend kenmerk dat de identiteit van de gemeente definieert: de vulkaan Cerro de Agras. Deze vulkaan, die wordt beschouwd als de enige in de regio Valencia die voor het publiek toegankelijk is, rijst meer dan 520 meter boven zeeniveau uit. De Stromboliaanse kegel, met afmetingen van ongeveer 1000 bij 600 meter en een hoogteverschil van 80 meter, is al miljoenen jaren inactief. Onderzoek dat werd uitgevoerd tijdens de bouw van de nabijgelegen kerncentrale heeft een beter inzicht gegeven in de geologische geschiedenis van de vulkaan en bevestigd dat de laatste activiteit dateert uit het Kwartair. Hoewel uitgedoofd, stoot de vulkaan nog steeds gassen zoals CO₂ en methaan uit via kleine ondergrondse spleten, een teken van de geothermische activiteit die onder het aardoppervlak voortduurt.

Diezelfde onzichtbare energie is de drijvende kracht achter de Hervideros-bron. Daar komen de koolzuurhoudende wateren, die begin 20e eeuw tot openbaar nut werden verklaard, aan de oppervlakte verrijkt met bicarbonaten en sulfiden dankzij de emanaties die vanuit de diepte opstijgen. Dit fenomeen is ook voelbaar bij de Hervideros-bron, waar de bubbels die uit de grond opstijgen eraan herinneren dat de aarde onder Cofrentes nog steeds ademt. Om die reden heeft de gemeente de educatieve waarde van de vulkaan vergroot met informatiepanelen langs de route naar de top, waardoor bezoekers zowel de lokale geologie als de processen die het landschap hebben gevormd, kunnen begrijpen.

Hoe kom je bij de vulkaan?
De vulkaan is op verschillende manieren te bereiken: met de auto via de N-330 richting Requena, te voet vanuit het centrum via de PR-CV 379, of met het toeristentreintje dat door het gebied rijdt en een rondleiding door de omgeving biedt. De klim wordt beloond met een prachtig panoramisch uitzicht over de stad, de twee rivieren die eromheen stromen en het silhouet van het kasteel met de top van La Muela op de achtergrond.

Hoewel Cofrentes meer is dan alleen een vulkaan. Deze gemeente in de Ayora-vallei, met iets meer dan duizend inwoners, belichaamt eeuwen geschiedenis in haar oude stad. Het kasteel, waarvan de bewoning teruggaat tot de bronstijd, is het grootste architectonische symbool. Maar de beleving reikt verder dan de muren. De rivierroute die het stuwmeer van Cortes doorkruist, is een absolute aanrader. Deze boottocht van ongeveer anderhalf uur voert je door smalle kloven en scherpe bochten die je in een andere wereld lijken te bevinden.

Te voet kun je Cerro de Agras bezoeken en de geologie van dichtbij ervaren: pyroclastische stromen, lavafragmenten en een natuurlijk amfitheater dat het verhaal vertelt van een nu verstomd Stromboliaans verleden. En na de wandeling is er niets beter dan jezelf onder te dompelen in het mineraalrijke water van de spa, waar de tijd lijkt te vertragen. Dan is het tijd voor de lunch. Ollica cofrestin, een stevige stoofpot van pintobonen, artisjok en varkensvlees, is een klassieker uit de lokale keuken. Gazpacho ayorino en gebakken rijst staan ​​ook op het menu, en als dessert is er de onmiskenbare torta mal hecha, een vochtige cake met een vleugje citroen.

BRON: Eldebate – Hoofdfoto: (Cofrentes) José Balsas García.